header

Vieren op het dorp - zondag 26 april

VIEREN OP HET DORP – 26 april

Ik wens jullie vrede”

Vooraf

Toen we als Oecumenische Werkgroep Silvolde op donderdag 6 februari bij elkaar kwamen om ons voor te bereiden op de voorgenomen viering op het dorp, hadden we zijdelings van Corona gehoord. China zat gevangen in een epidemie die ernstige vormen aannam. We zagen beelden en lazen erover maar de ziekte speelde zich ver van onze realiteit af.

Wij wilden ons voorbereiden en daarbij aansluiten bij de herdenking van 75 jaar bevrijding zoals die landelijk wordt herdacht en in Silvolde op een bijzondere manier vorm zou krijgen. 75 jaar vrij, God zij dank geen oorlog en daarop wilden we onze viering afstemmen.

Dan is er de dag van vandaag. Het virus was dichterbij dan we in februari dachten en inmiddels weten we hoe levensbedreigend en dodelijk het is, hoe ziek je ervan wordt en wie gezond is, voelt aan den lijve hoe het virus onze vrijheid enorm inperkt. “We zijn in oorlog met een onzichtbare vijand”, zo gaf president Macron woorden aan een verbijsterende nieuwe werkelijkheid.

 

Vrede

Als jochie van een jaar of acht voelde ik in 1956 voor het eerst in mijn jonge leven existentiële angst toen de wereld bij het uitbreken van de Hongaarse opstand op de rand van een atoomoorlog balanceerde. De kerken zaten vol, kaarsen werden gebrand en de regering deelde voedselpakketten uit met daarin meters plakband om de kieren van deuren en ramen af te plakken tegen de fall-out van een atoombom. De Russen hadden de opstand snel onder controle en de NAVO-landen zaten – gelukkig – even op hun handen.

In de afgelopen 75 jaar is de wereld vaker

langs vergelijkbare afgronden gelopen en op talloze plaatsen in de wereld lukte het niet om tegenstellingen uit te praten en kwamen miljoenen mensen om in velerlei oorlogen.

Maar…vrede is meer dan de afwezigheid van oorlog. We hebben vrede vervlochten in het woord tevreden en telkens als we dat woord gebruiken raakt het in ons bestaan aan balans en levensgeluk. Sla ik vandaag de krant open dan zie ik dat we niet in balans zijn door de pandemie die veel zekerheden onder ons bestaan wegtrekt en ons confronteert met lijden, dood, eenzaamheid en angst. We missen al in april door de droogte de balans in onze waterhuishouding. We zoeken nieuw evenwicht in de natuur en hoe het met de economie moet…? Voorbeelden te over om nog maar te zwijgen over wat achter voordeuren en in individuele levens niet in balans is, onvrede geeft en het levensgeluk onder – vaak grote – spanning zet.

Het is prachtig als je met een tevreden hart in een blije stoet kunt aansluiten en kunt zingen: “Heal the world, make it a better place…” maar dat zing je alleen uit volle borst mee als je eigen wereld min of meer in balans is en je niet ‘in oorlog bent met jezelf’.

Pace e Bene – Vrede en alle goeds

Toen St. Franciscus in zijn leven God had ontdekt en hij zich helemaal overgaf aan een leven in zijn liefde, zochten veel mensen hem op. Ze hoopten bij hem kracht, moed te vinden om het eigen leven meer in balans te brengen. Altijd als de Franciscus onder de mensen kwam, begroette hij hen met de woorden ‘Pace e Bene’, vrede en alle goeds. Bedoeld of onbedoeld gaan wij in zijn voetsporen als we tegen elkaar zeggen: “Het ga je goed. Het beste ermee. Blijf gezond. Goed gaon”. Zeker in onze dagen verwijst de wens naar ieders gezondheid naar het ‘bene’ van St. Franciscus. En kom je, als je bijvoorbeeld iemand voor een boodschap bij de Plus ontmoet even in gesprek dan klinkt al gauw” “Mien geet ’t goed en dan ku-j al echt tevrij-jen zun”. In het wankele evenwicht tellen we onze zegeningen en die stemmen ons ondanks alle gemis en bij alle wensen tevreden: pace.

 

Ik wens jullie vrede”

Op de avond van de eerste dag van de nieuwe week, zo vertelt Johannes in zijn evangelie, hadden Jezus’ leerling de deuren van hun huis potdicht. Doodsbang en volkomen uit balans wachtten ze de dingen af...e dingen, God weet wat…

En dan komt Jezus alle sloten voorbij in hun midden: “Ik wens jullie vrede”.

In haar meditatie voor Regio 8 bij Goede Vrijdag zei dominee Gerjanne: “Er groeit een nieuw besef van wat we misschien zijn kwijt geraakt”. Ze doelde op onze beleving bij wat premier Rutte ‘de nieuwe normaal’ noemt. Ik betrek Gerjannes woorden ook op de leerlingen van Jezus. Met zijn komst inspireert Hij hen, geeft hij hun de Geest op weg te gaan en de blijde boodschap van Gods liefde, die ze wellicht wat waren kwijt geraakt, te verkondigen. Het duurde tot Pinksteren voordat de leerlingen alle schroom van zich af wierpen, de deuren open gooiden om de mensen in alle talen de vrede van God te wensen en hen ervan te overtuigen dat ze in Jezus’ naam het goede te ontmoeten, in balans te komen en vrede vinden door het goede doen.

 

Maar wat is nou die vrijheid als er muren omheen staan?”

In het lied ‘Over de muur’ zingt Klein Orkest over tegenstellingen tussen Oost en West, wankele evenwicht en de ironie van levensgeluk. Hoe echt is dat? Over welke vrijheid vertelt het lied?

In zijn ‘Lied van de achttien doden’ beschrijft Jan Campert zijn aanstaande executie. Hij en zijn makkers bovendien sterven voor hun ideaal, een land vrij van ‘schennershand’ waar mensen samen de rijdans van de vrede maken en de wereld toeroepen: Shalom, Vrede en alle goeds, de vrede die van God komt. Gaan wij met die God want Hij zal met ons zijn.

 

Weet dat we u bij onze viering graag van hart tot hart ontmoeten.

Joop Kraan

Namens De Oecumenische Werkgroep Silvolde